می‌دانید همه این جنایات تقصیر کیست؟

من مقصرم ... همه ما به اصطلاح شیعیان اهل بیتعلیهم السلام مقصریم... همه‌ی ما که برای ظهور منجی (فقط) دعا می‌کنیم ... راحت گناه می‌کنیم ... کمی سعی نمی‌کنیم ایمانمان را محکم کنیم... کمی به خودمان زحمت نمی‌دهیم که از ظواهر دنیا بگذریم و به فکر آخرتمان باشیم ... غرق شده‌ایم در گناهانمان و حتا دست و پا هم نمی‌زنیم چون اصولا فکر می‌کنیم که کارمان درست است ... اگر ما درست بودیم که غیبت این قدر طول نمی‌کشید! ... اگر ایمانمان درست و قلبی و محکم بود که قیام می‌کرد آن نجات‌دهنده‌ی مستضعفان ... اگر ما پای کار بودیم که الان وعهده حقّ خدا عملی شده بود ...

یکی از کودکان قربانی حمله شیمایی چهارشنبه در سوریه

آن وقت نمی‌نشستیم پای تلویزیون‌هایمان که تصاویر جنایات را، تصاویر کودکان و مادران و پدران کشته شده و مصیبت‌دیده را ببینیم و تعداد کشته شده‌ها را بشنویم و گاهی دلی بسوزانیم و گاهی تحلیل‌های صد من یک غاز بدهیم و گاهی حتا ناراحت بشویم و اشک بریزیم ...

بله همه‌ی اینها تقصیر خودمان است ...

مولا جان ما را ببخش ... یا اباصالح ما را مورد هدایت خاصّ خودت قرار بده ...

خدایا .... ما آدم بشو نیستیم، خودت یک کاری بکن ...

اللّهم صل علی محمد و آل محمد و عجّل فرجهم و اجعلنا من انصارهم و أهلک اعدائهم