واقعا موندم که چرا باید از یه سری چیزهای بدیهی توی نت‌گردی امروزه محروم باشم! مثلا وقتی یک مطلبی می‌خونم (فعلا توی فیدلی) راحت برم زیرش و پلاس بزنم و بعدش هم توی فیسبوک و حتا توییتر به اشتراک بذارم (Share کنم). بعدش خیلی راحت پلاس‌گردی کنم و ... هِییی دست رو دلم نذار مادر.

می‌دونم که این حسرت ها بسیـــــار سخیف هستن.

می‌دونم که کمترین اثری که تحریم‌های علیه ایران دارن همین محدود شدن امکانات گوگل و امثال اون هست. می‌دونم که خیــــلی از مردم دنیا درگیر نون و آب روزانه‌شون هستن؛ هر روز با صدای انفجار بیدار می شن و شاهد کشته شدن عزیزانشون ...

ولی خب الان به عنوان یک غُــــر می‌خواستم اینو اینجا عنوان کنم!
اصلا یه دسته ایجاد می‌کنم به عنوان غُــــرجات تا بیام و غُرهام رو بنویسم. باشد که در زندگی هِی مدام غُر نزنم!